Şiir Tadında Kalın...

Yeşil Yıldızlar

Su uyudu, rüzgar da..Bense direniyorum.Üstelik karanlık.

Beynim bir orman gibi uğulduyor. Dört yanımı kuşatan yalnızlıkla savaştayım.

Savaş bu...Acılar, sevinçler, yenilgiler, zaferler iç içe gecçyor.

Gözlerini düşünüyorum... Her bakışında beni keşfedilmemiş diyarlara götüren gözlerini...

Piyadelerim hücuma kalkıyor. Tüfeklerine taktıkları süngülerle yalnızlıgı delik deşik ediyorlar.

Ellerini düşünüyorum. Dokunduğunda beni tepeden tırnağa titreten ellerini.

Bu kez süvarilerim atakta. Kılıçlarını çekip atlarını sürüyorlar yalnızlığın üzerine.

Yalnızlık atların ayakları altında eziliyor.

Sesini düşünüyorum. Konuştuğunda ılık bir rüzgar gibi içime işleyen sesini.

Topcularım ateş emrini alıyor o anda. Yalnızlığın üzerine gülle yağdırıp paramparça ediyorlar. Zafer üzerine zafer kazanıyorum.

Birden bizi bize ayrı kılan uzaklıklar geliyor aklıma.

Yalnızlık toparlanıyor. Piyadelerim, süvarilerim,geri çekiliyor. Bir bozgun havasında kaçıyor yalnızlığın önünde. Toplardan çıkan güllelerin hiç biri hedefi bulamıyor. Yeniden kuşatıyor yalnızlık beni.

Sessizlik yalnızlıkla ittifak kuruyor, kusatmanın şartları daha da ağırlaşıyor.

"Teslim ol yenildin" diyorlar bana.

"Asla" diyorum."Asla teslim alamayacaksınız beni..."

Bir orman gibi uğulduyor beynim.

Bir güç gerekiyor ordumun yeniden toparlanıp; bu kez hem yalnızlığı hem de sessizliği yenilgiye uğratmak için.

Başımı gökyüzüne kaldırıyorum. Binlerce yıldızın bana göz kırptığını görüyorum.

Seni izlemeleri,senden bana haber getirmeleri için görevlendirdiğim yıldızları...

"Birer yeşil göz gibi bakıyorlar bana" dediğin yıldızları...

İniyorlar yeryüzüne...

Benim safimda yer alıyorlar. Birden dev gibi bir orduya sahip oluyorum.

Piyadelerim, süvarilerim, topcularim ayaklanıyor. Bu güç hepsine yeniden kazanma azmi veriyor. Bu kez yıldızlar önden gidiyor.

Yalnızlık ve sessizlik her taraftan saldıran bu yıldız ordusu karşısında ne yapacağını şaşırıyor. Önce yalnızlıkla zoraki ittifak yapan sessizlik dağılıyor.

Sonra yalnızlığın kaçışını izliyorum.

Kazanıyorum...

Zaferimi yıldızlarla birlikte kutluyorum.

Bana onları senin gönderdiğini söylüyorlar.

Ve bu zaferi aslında benimle birlikte senin de kazandığını...

Sen olmasaydın kazanamazdım biliyorum.

Yıldızlar gökte olduğu sürece yalnız olmayacağımı da...

 

Yorum (2) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

Hoşgeldin Hayatımın Mavisi..

Geceydi seni bana taşıyan..

Sen geceye yakındın, ben de sana...

Ağır aksak işleyen zamanın düşürdüğü tuzaklardan kurtulup geldin, hoş geldin.

Korkularınla, sırlarınla ve sadece gözlerine derin bakanların görebileceği acılarınla geldin, iyi ki geldin..

Bekleyişlerimin içine hapsettiğim özlemlerim vardı.. Nicedir kimseyle paylaşmadığım hüzünlerim.. Soramadığım sorularım.. Hatırladığımda yüreğimde yaratacağı o korkunç sızıyı duymaktan korktuğum için beynimin bir köşesine fırlatıp attığım ve bir daha hiç dokunmadığım anılarım vardı...

Şimdi özgür bıraktım özlemi. Şimdi hüzün de sevinç de doyasıya yaşanıyor bende. Sorular cevabını buluyor, anılar canlanıyor, çünkü sen geldin.

Susmak ne çok akıllandırmış beni... Ne çok biriktirmişim kelimelerimi.. Bir bir dökülürken dilimden sevda sözcükleri senin o tedirgin duruşun bile durduramıyor beni.

"Seni soluyan bir rüzgara kapılmış gidiyorum." yüreğimi bir yelken gibi açtım, seninle dolduruyorum. Seninle olmanın, seni yaşamanın ve zamanı sadece seninle paylaşmanın eşsiz hazzını duyumsuyorum, ne iyi ettin de geldin...

Bir büyüysen bozulma! Bir hayali yaşıyorsak kaybolma. Hep biz çözecek değiliz ya gerçeğin düğümlerini, bırak kendi halinde kalsın.

Ruhuna talibim ben asıl gerçek bu. Kaçışlardan bıkmış, hep yarım kalmış ruhum da bir tek seninle doyuma ulaşacak, kendini bulacak.

Dedim ya, sen geldin. Bir de mavi var öyle ya..

Nereye saklamıştım maviyi Kimlerden gizlemiştim de yok sansınlar istemiştim Bak, güneş bile mavi mavi parlıyor görüyor musun Yavaş yavaş yok oluyor yüreğimin gri katmanları. Maviyle anılıyor görebildiğim her şey.

En çok maviye tutkunum ben, bu yüzden mavi sen oluyorsun, çocuk gibi seviniyorum. Sen maviyle geldin..Sahi , çocuk olmayı ne kadar özlemişim ben...

Senin içindeki çocukla oynayacak bendeki çocuk. Yalansız ve saf olacak. Kumdan kaleler yapacak, içine seni koyacak. Kaleyi yıkacak, seni kurtaracak, kahraman olacak. Çığlıklar atacak, yorulmayacak, sensiz hiç bir oyunda "ebe" olmayacak. Korkma , içindeki o çocuk hep yaşayacak, kimsenin zarar vermesine izin vermeyeceğim. Çünkü sen o çocukla varsın, o çocukla geldin.

Yoktum ben , senden önce yoktum sanki.. Sen geldin varlığını bildim. Sen geldin bir dokunuşun, bir öpüşün nasıl da büyük bir hazza dönüştüğünü gördüm..

Sen geldin ben oldum, aşk oldum.

Sen geldin...

Ama ne güzel geldin..

 

(Alıntı)

Yorum (10) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

<- Son Sayfa :: Sonraki Sayfa ->

Hakkımda

Benim için hayatın anlamı şudur: Bir işe yaradığını bilmek; fotoğrafta görünmemek...

Bağlantılar

Ana Sayfa
Profilim
Arşiv

Kategoriler

Arkadaşlarım

askim4ever
pesimistikramco
cennetgozlu